الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
430
اخلاق اسلامى در نهج البلاغه ( خطبه متقين ) ( فارسى )
« در ياد خداوند حيات و زندگى قلبها است » « 1 » رسول گرامى ( صلى الله عليه و آله ) نيز فرمودند : « بذكر اللّه تَحيى القلوبُ و بِنسيانهِ مَوتُها » : به ياد خدا قلبها زنده مىشود و به فراموشى از يادخدا مىميرند » . « 2 » 3 - ذكر ، غذاى نفوس است ؛ مولى فرمودند : « ذكر اللّه قُوت النُفُوس و مُجالَسةُ المحبوب » : « ياد خدا غذاى نفوس و همنشينى محبوب است » . « 3 » در جاى ديگر فرمودند : « مداومُة الذكر قُوت الارواح » : « دوام ذكر غذاى روحها است » . « 4 » 4 - ذكر ، نور قلبها است ، مولى فرمودند : « ثمرُ الذكر استنارة القلوب » : « فائده و ميوه ذكر نورانيت قلبها است » . « 5 » 5 - ذكر بر طرف كننده زنگار قلبها است . على ( عليه السلام ) فرمودند : « انّ اللّه سبحانه جعل ، الذكر جلاءً للقلوب تسمع به بعد الوقرة و تُبْصَرُ به بعد العشوة و تنقاد به بعد المعانده . . . » : « خداوند ياد خود را جلا دهنده قلبها قرار داد ، ( بعد از بر طرف شدن زنگار غفلت ) با ذكر حق قلبها مىشنوند ، بعد از اينكه گوش آنها سنگين بود و مىبينند بعد از اينكه خوب نمىديدند و رام مىشوند بعد از اينكه عناد ميورزيدند . . . » . « 6 » 6 - ذكر شفاء قلبها است : رسول گرامى ( صلى الله عليه و آله ) فرمودند : « ذِكرُ اللّه شِفاء القُلوب » « 7 » و در
--> ( 1 ) . غررالحكم . ( 2 ) . تنبيه الخواطر ، صفحه 360 . ( 3 ) . غررالحكم . ( 4 ) . غررالحكم . ( 5 ) . غررالحكم . ( 6 ) . بحار الانوار ، جلد 69 ، صفحه 325 - شرح نهج البلاغه ابن ابى الحديد ، جلد 11 ، صفحه 177 ، خطبه 217 . ( 7 ) . كنزالعمال ، خبر 1751 . .